counter 97,462

51-06-28 : เปลี่ยนแปลง...




"ป๋า...ป๋า....."
เสียงเรียกแบบนี้จะได้ยินประจำทุกๆวัน
บางวันอาจจะหลายๆหน
ไม่ใช่เสียงเรียกจากน้องๆหนูๆที่ไหน
แต่เป็นเสียงเรียกจากเด็กๆทั้ง 3 คน
อย่างน้องเมลไม่เท่าไหร่ เพราะยังเล็กอยู่
แต่กับ 2 สาว เรียกซะจนเคยตัว
บางครั้งจะไม่ได้ดูเลยว่าคุณป๋าตัวเองทำอะไรอยู่
บางครั้งอาบน้ำ อยู่ในห้องน้ำ หรือบางครั้งก็ทานข้าวอยู่
บางทีก็ไม่รู้จักรอกับบางสิ่งที่รอได้
และที่สำคัญ เค้ายังไม่ได้พยายามทำด้วยตัวเองอย่างเต็มที่
ทุกวันนี้ต้องคอยบอกคอยสอนพวกเค้า
อะไรที่รอได้ให้รอไปก่อน เพราะบางทีป๋าทำให้ตอนนั้นไม่ได้
และบอกให้ลองทำลองดูด้วยตัวเองก่อน
จะถูกจะผิดก็ขอให้ได้ลองทำไปก่อน ผิดค่อยมาแก้ไข
ไม่ใช่เอาแต่รอป๋าแบบนี้
อันนี้คงต้องโทษตัวเองด้วยที่ทำให้เค้าเคยตัว
ตอนนี้ต้องฝึกให้เค้ารู้จักรับผิดชอบและทำด้วยตัวเอง
รู้จักทำก่อนที่จะเรียกขอความช่วยเหลือจากป๋าหรือคนอื่นๆ
ก็เริ่มจะดีขึ้น คงต้องบอกสอนไปแบบนี้แหล่ะ
เพื่อที่เค้าจะซึมซับไปเรื่อยๆจนเคยชิน
ที่มักจะบอกกับเด็กๆก็คือ
ป๋าจะไม่ได้อยู่ช่วยหนูไปจนตลอดชีวิตหนูๆหรอกนะ
เพราะฉะนั้นต้องทำอะไรให้เป็นด้วยตัวเอง แล้วเรียกป๋าให้น้อยที่สุด
ถ้าเพราะเราทำให้เค้าทำอะไรไม่เป็น
คงทุกข์ใจไปทั้งชีวิตเองแน่ๆเลย




อัพเดตโดยคุณป๋าเองครับ

คลิกไปที่ http://mintmilkmel.multiply.com ที่นี่มีรูป 3 พี่น้องเพียบเลย

51-06-28 : เปลี่ยนแปลง...




"ป๋า...ป๋า....."
เสียงเรียกแบบนี้จะได้ยินประจำทุกๆวัน
บางวันอาจจะหลายๆหน
ไม่ใช่เสียงเรียกจากน้องๆหนูๆที่ไหน
แต่เป็นเสียงเรียกจากเด็กๆทั้ง 3 คน
อย่างน้องเมลไม่เท่าไหร่ เพราะยังเล็กอยู่
แต่กับ 2 สาว เรียกซะจนเคยตัว
บางครั้งจะไม่ได้ดูเลยว่าคุณป๋าตัวเองทำอะไรอยู่
บางครั้งอาบน้ำ อยู่ในห้องน้ำ หรือบางครั้งก็ทานข้าวอยู่
บางทีก็ไม่รู้จักรอกับบางสิ่งที่รอได้
และที่สำคัญ เค้ายังไม่ได้พยายามทำด้วยตัวเองอย่างเต็มที่
ทุกวันนี้ต้องคอยบอกคอยสอนพวกเค้า
อะไรที่รอได้ให้รอไปก่อน เพราะบางทีป๋าทำให้ตอนนั้นไม่ได้
และบอกให้ลองทำลองดูด้วยตัวเองก่อน
จะถูกจะผิดก็ขอให้ได้ลองทำไปก่อน ผิดค่อยมาแก้ไข
ไม่ใช่เอาแต่รอป๋าแบบนี้
อันนี้คงต้องโทษตัวเองด้วยที่ทำให้เค้าเคยตัว
ตอนนี้ต้องฝึกให้เค้ารู้จักรับผิดชอบและทำด้วยตัวเอง
รู้จักทำก่อนที่จะเรียกขอความช่วยเหลือจากป๋าหรือคนอื่นๆ
ก็เริ่มจะดีขึ้น คงต้องบอกสอนไปแบบนี้แหล่ะ
เพื่อที่เค้าจะซึมซับไปเรื่อยๆจนเคยชิน
ที่มักจะบอกกับเด็กๆก็คือ
ป๋าจะไม่ได้อยู่ช่วยหนูไปจนตลอดชีวิตหนูๆหรอกนะ
เพราะฉะนั้นต้องทำอะไรให้เป็นด้วยตัวเอง แล้วเรียกป๋าให้น้อยที่สุด
ถ้าเพราะเราทำให้เค้าทำอะไรไม่เป็น
คงทุกข์ใจไปทั้งชีวิตเองแน่ๆเลย




อัพเดตโดยคุณป๋าเองครับ

คลิกไปที่ http://mintmilkmel.multiply.com ที่นี่มีรูป 3 พี่น้องเพียบเลย

51-06-12 : 11 ขวบแล้วค๊า...






สัปดาห์ที่แล้ววันเกิดลูกชายคนเล็ก
วันนี้วันเกิดลูกสาวคนโต
วันนี้พี่มินท์ก็ครบ 11 ขวบแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าจะไวขนาดนี้
เมื่อ 11 ปีที่แล้ว พี่มินท์ก็เกิดคืนวันพฤหัสด้วย
ถ้าช้ากว่านั้นอีกนิดก็จะเป็นวันศุกร์ที่ 13
พี่มินท์เกิดมาพร้อมกับมีขวัญบนศีรษะ 3 ขวัญ
คนเฒ่าคนแก่บอกว่าจะเป็นคนดื้อสอนยาก
แต่พี่มินท์สอนไม่ยากเลย เป็นคนฉลาดด้วยซ้ำไป
แต่ว่าออกจะเป็นคนที่ค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองหน่อย
หน้าบึ้งง่ายเวลาไม่พอใจใครหรือไม่พอใจอะไร
หัวไว แต่ไม่ค่อยขยันซักเท่าไหร่

ตอนเรียนชั้นอนุบาล 1 เคยทิ้งไว้ให้อยู่กับตากับยายที่โคราช
ตอนแรกแม่และน้องมิลค์ก็อยู่ที่นั่นด้วย
หลังจากที่เรียนไปได้สักพักก็พาแม่กับน้องมากรุงเทพฯ
ก็ไม่เคยทิ้งเค้าให้ห่างอกพ่ออกแม่ในคราวเดียวกันเลย
ช่วงนั้นเข้านอนทีไรก็คิดถึงพี่มินท์ืุทุกคืน
จนทนไม่ไหว ได้แค่สัปดาห์เดียวขับรถไปรับมาอยู่ด้วยที่กรุงเทพฯเลย
ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ลูกอยู่ห่างอกพ่ออกแม่พร้อมกัน
แบบว่า..ยอมทำงานหนัก แต่ทนคิดถึงลูกไม่ไหว

ปีหน้าพี่มินท์ก็จะขึ้นชั้น ม. 1 แล้ว บอกเค้าว่าคงต้องย้ายโรงเรียน
เจ้าตัวบอกว่า อยากเรียนสาธิตรามคำแหง
ก็บอกเค้าว่า งั้นหมูก็ต้องทำหน้าของตัวเองด้วยการสอบเข้าให้ได้
ส่วนป๋าก็มีหน้าที่ของป๋าเองคือการหาเงินส่งหนูเรียน
ก็หวังว่า คงจะตั้งใจอย่างที่ตัวเองต้องการ
เหนือกว่าการได้เรียนดี อยากให้เค้าเรียนอย่างมีความสุข
เพราะการเรียนเก่งเรียนดี ไม่ได้หมายความว่าชีวิตจะมีความสุข
คนประสบความสำเร็จก็ไม่ได้จบสูงจบดีเสมอไป
แค่ชีวิตเค้ามีความสุขในแบบที่ควรจะเป็น เท่านี้ก็พอแล้วครับ

















อัพเดตโดยคุณป๋าเองครับ

คลิกไปที่ http://mintmilkmel.multiply.com ที่นี่มีรูป 3 พี่น้องเพียบเลย

51-06-28 : เปลี่ยนแปลง...




"ป๋า...ป๋า....."
เสียงเรียกแบบนี้จะได้ยินประจำทุกๆวัน
บางวันอาจจะหลายๆหน
ไม่ใช่เสียงเรียกจากน้องๆหนูๆที่ไหน
แต่เป็นเสียงเรียกจากเด็กๆทั้ง 3 คน
อย่างน้องเมลไม่เท่าไหร่ เพราะยังเล็กอยู่
แต่กับ 2 สาว เรียกซะจนเคยตัว
บางครั้งจะไม่ได้ดูเลยว่าคุณป๋าตัวเองทำอะไรอยู่
บางครั้งอาบน้ำ อยู่ในห้องน้ำ หรือบางครั้งก็ทานข้าวอยู่
บางทีก็ไม่รู้จักรอกับบางสิ่งที่รอได้
และที่สำคัญ เค้ายังไม่ได้พยายามทำด้วยตัวเองอย่างเต็มที่
ทุกวันนี้ต้องคอยบอกคอยสอนพวกเค้า
อะไรที่รอได้ให้รอไปก่อน เพราะบางทีป๋าทำให้ตอนนั้นไม่ได้
และบอกให้ลองทำลองดูด้วยตัวเองก่อน
จะถูกจะผิดก็ขอให้ได้ลองทำไปก่อน ผิดค่อยมาแก้ไข
ไม่ใช่เอาแต่รอป๋าแบบนี้
อันนี้คงต้องโทษตัวเองด้วยที่ทำให้เค้าเคยตัว
ตอนนี้ต้องฝึกให้เค้ารู้จักรับผิดชอบและทำด้วยตัวเอง
รู้จักทำก่อนที่จะเรียกขอความช่วยเหลือจากป๋าหรือคนอื่นๆ
ก็เริ่มจะดีขึ้น คงต้องบอกสอนไปแบบนี้แหล่ะ
เพื่อที่เค้าจะซึมซับไปเรื่อยๆจนเคยชิน
ที่มักจะบอกกับเด็กๆก็คือ
ป๋าจะไม่ได้อยู่ช่วยหนูไปจนตลอดชีวิตหนูๆหรอกนะ
เพราะฉะนั้นต้องทำอะไรให้เป็นด้วยตัวเอง แล้วเรียกป๋าให้น้อยที่สุด
ถ้าเพราะเราทำให้เค้าทำอะไรไม่เป็น
คงทุกข์ใจไปทั้งชีวิตเองแน่ๆเลย




อัพเดตโดยคุณป๋าเองครับ

คลิกไปที่ http://mintmilkmel.multiply.com ที่นี่มีรูป 3 พี่น้องเพียบเลย

51-06-12 : 11 ขวบแล้วค๊า...






สัปดาห์ที่แล้ววันเกิดลูกชายคนเล็ก
วันนี้วันเกิดลูกสาวคนโต
วันนี้พี่มินท์ก็ครบ 11 ขวบแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าจะไวขนาดนี้
เมื่อ 11 ปีที่แล้ว พี่มินท์ก็เกิดคืนวันพฤหัสด้วย
ถ้าช้ากว่านั้นอีกนิดก็จะเป็นวันศุกร์ที่ 13
พี่มินท์เกิดมาพร้อมกับมีขวัญบนศีรษะ 3 ขวัญ
คนเฒ่าคนแก่บอกว่าจะเป็นคนดื้อสอนยาก
แต่พี่มินท์สอนไม่ยากเลย เป็นคนฉลาดด้วยซ้ำไป
แต่ว่าออกจะเป็นคนที่ค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองหน่อย
หน้าบึ้งง่ายเวลาไม่พอใจใครหรือไม่พอใจอะไร
หัวไว แต่ไม่ค่อยขยันซักเท่าไหร่

ตอนเรียนชั้นอนุบาล 1 เคยทิ้งไว้ให้อยู่กับตากับยายที่โคราช
ตอนแรกแม่และน้องมิลค์ก็อยู่ที่นั่นด้วย
หลังจากที่เรียนไปได้สักพักก็พาแม่กับน้องมากรุงเทพฯ
ก็ไม่เคยทิ้งเค้าให้ห่างอกพ่ออกแม่ในคราวเดียวกันเลย
ช่วงนั้นเข้านอนทีไรก็คิดถึงพี่มินท์ืุทุกคืน
จนทนไม่ไหว ได้แค่สัปดาห์เดียวขับรถไปรับมาอยู่ด้วยที่กรุงเทพฯเลย
ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ลูกอยู่ห่างอกพ่ออกแม่พร้อมกัน
แบบว่า..ยอมทำงานหนัก แต่ทนคิดถึงลูกไม่ไหว

ปีหน้าพี่มินท์ก็จะขึ้นชั้น ม. 1 แล้ว บอกเค้าว่าคงต้องย้ายโรงเรียน
เจ้าตัวบอกว่า อยากเรียนสาธิตรามคำแหง
ก็บอกเค้าว่า งั้นหมูก็ต้องทำหน้าของตัวเองด้วยการสอบเข้าให้ได้
ส่วนป๋าก็มีหน้าที่ของป๋าเองคือการหาเงินส่งหนูเรียน
ก็หวังว่า คงจะตั้งใจอย่างที่ตัวเองต้องการ
เหนือกว่าการได้เรียนดี อยากให้เค้าเรียนอย่างมีความสุข
เพราะการเรียนเก่งเรียนดี ไม่ได้หมายความว่าชีวิตจะมีความสุข
คนประสบความสำเร็จก็ไม่ได้จบสูงจบดีเสมอไป
แค่ชีวิตเค้ามีความสุขในแบบที่ควรจะเป็น เท่านี้ก็พอแล้วครับ

















อัพเดตโดยคุณป๋าเองครับ

คลิกไปที่ http://mintmilkmel.multiply.com ที่นี่มีรูป 3 พี่น้องเพียบเลย

51-06-06 : วันเกิดปีที่ 5 ของน้องเมล






วันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดของน้องเมล ลูกชายคนเล็กสุดของครอบครัว
น้องเมลเกิดวันที่ 6 เดือน 6 พ.ศ. 2546 เวลา 16.24 น. ที่โรงพยาบาลพระรามเก้า
หลังคลอดคุณแม่ก็ไปพักฟื้นที่ห้อง 6006 (เกี่ยวกะเลข 6 เยอะนะเนี่ย)
ชื่อจริงของน้องเมลคือ พีรณัฐ แปลว่า "ปราชญ์ผู้กล้าหาญ"
น้องเมลที่โรคประจำตัวคือ G6-PD Deficiency หรือโรคขาดเอ็นไซม์ G6-PD
ตอนที่ทราบจากคุณหมอก็ตกใจ เพราะไม่รู้ว่าร้ายแรงขนาดไหน
พอได้ฟังคุณหมอบวกกับมาหาข้อมูลเพิ่มก็ค่อยโล่งใจ
อาจจะร้ายแรงถ้าแสดงอาการ แต่สามารถเลี่ยงได้
แล้วก็จะพยายามสอนเค้าว่าอะไรที่ควรเลี่ยง
ตอนนี้น้องเมลรู้แล้วว่า ถั่วปากอ้าเป็นยังไงแล้วเค้าต้องไม่กิน
อีกอย่างคือลูกเหม็น ห้ามเข้าใกล้เป็นดีที่สุด
จนถึงทุกวันนี้น้องเมลยังไม่เคยแสดงอาการเลย



น้องเมลชอบรถมากๆ ไม่รู้ว่าชอบได้ยังไง
จากรถโมเดลคันแรก Toyota Will ที่เอาของลุงมาเล่น
จนคันนั้นพังไปแล้ว จากนั้นก็ชอบรถมาจนทุกวันนี้
ตอนนี้มีหลายคันแล้วล่ะ บางคันก็ซื้อเอง บางคันก็มีคนซื้อให้
แต่ก็มีหลายคันที่พังไป เพราะเล่นแรงเหลือเกิน
จนหลังๆสอนว่าให้รักษา ก็เล่นดีขึ้นแล้วรักษาดีขึ้น บางทีเอาไปล้างไปขัดด้วย
ไปแผงหนังสือก็มองหาแต่หนังสือแต่งรถ
เล่นเกมก็ให้โหลดแต่เกมแข่งรถมาเล่น
ดูหนังก็หนังรถทั้งน้านโดยเฉพาะ 2 Fast 2 Furious ดูจนแผ่นจะสึกแล้ว
สงสัยโตขึ้นท่าทางจะเปิดร้านแต่งรถแน่ๆเลยเนี่ย



จากเด็กชายตัวน้อยเมื่อ 5 ปีที่แล้ว วันนี้เป็นหนุ่มน้อยแล้ว
ปีนี้น้องเมลเรียนชั้นอนุบาล 3 แล้ว (มีคนหมั่นใส้ว่ายัดลูกเรียนก่อนเกณฑ์ด้วย)
แปลกนะ ส่วนใหญ่แล้วลูกชายจะสนิทกับแม่
แต่น้องเมลกลับสนิทกับป๊ะป๋ามาก มากกว่าพี่สาวเค้าอีก ไปไหนก็ไปด้วยกัน
น้องเมลไปถ่ายงานหรือแคสต์งาน ก็เลยต้องเป็นป๋าที่ต้องไปส่ง เพราะไม่ยอมไปกะแม่
จะนอนก็ต้องให้ป๋าไปนอนด้วย ยกเว้นไม่อยู่เค้าถึงจะให้แม่ส่งเข้านอน
ไม่อยากบอกเลยว่า เจ้าลูกชายคนนี้เนื้อหอมชมัด
ไปไหนก็มีแต่สาวๆมะรุมมะตุ้ม อิจฉานะเนี่ย....



วันเกิดเจ้าลูกชาย ก็อยากให้เค้าสุขภาพแข็งแรง มีความสุข มีแต่คนรัก
ก็ขอแค่เนี๊ยแหล่ะ ไม่ขออะไรมากมาย...
ส่วนงานเลี้ยงฉลอง คงไม่มีอะไร คงแค่ในครอบครัว
ป๋า แม่ พี่ๆ ร้องเพลงเบิร์ธเดย์ น้องเมลเป่าเค้ก...เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว


อัพเดตโดยคุณป๋าเองครับ

คลิกไปที่ http://mintmilkmel.multiply.com ที่นี่มีรูป 3 พี่น้องเพียบเลย


neon