counter 86,352

^_^ การแสดงวันคริสต์มาส




กลับมาจากเวียดนามแล้วตั้งแต่เย็นวันพฤหัส
ได้ช็อคโกเล็ตมาฝากเด็กๆหลายถุงหลายกล่อง
ละก็ซื้อรูปปั้นสาวเวียดนามกับรูป Museum of History ขนาดเล็ก
เอาไว้มาตั้งในตู้โชว์ชั้นล่างของบ้าน

เมื่อวานก็ลา เพราะว่าเด็กๆมีงานแสดงวันคริสต์มาสที่โรงเรียน
พี่มินท์กับพี่มิลค์ได้แสดงวันศุกร์
แต่ว่ารายการนี่เกือบๆท้ายสุดเลย
พี่มินท์แสดงก่อนแล้วต่อด้วยพี่มิลค์
สรุปเมื่อวานก็ต้องอยู่โรงเรียนเกือบทั้งวัน


น้องเมลเล่นม้าหมุน


เด็กไม่ค่อยได้เล่นทราย


พี่มินท์นั่งดูการแสดงของชั้นอื่นๆ


พี่มิลค์กำลังแต่งหน้า


พี่มินท์แสดงเสร็จก่อน


ตามด้วยพี่มิลค์

วันนี้เป็นคิวของน้องเมลที่ต้องแสดง
ดีหน่อยที่แสดงแต่เช้า แค่รายการที่ 3
ก่อนแสดงมีซ้อมในห้องเรียน 2 รอบ
เวลาแสดงจริงก็ประมาณ 9 โมงเช้า
น้องเมลได้อยู่คู่หน้าสุดซ้ายมือ
ก็เลยสบายหน่อยไม่ต้องโดนบัง
แสดงเสร็จอยู่ดูการแสดงอื่นๆจนถึง 10 โมงครึ่งก็ขอพาเด็กๆกลับ
ไปช้อปข้าวของเครื่องใช้ที่เดอะ มอลล์ บางกะปิ
แล้วก็ทานข้าว ตบท้ายด้วยสเวนเซ่นส์ดับร้อน
พรุ่งนี้จะได้พักซะที
ส่วนเด็กๆหยุดเรียนถึงวันอังคารโน่นแน่ะ



อิจฉาเด็กๆจังเลย อยากหยุดแบบนี้มั่งจัง


น้องเมลนั่งรอคิวแสดง


ถึงเวลาต้องขึ้นเวทีแล้ว


แสดงเสร็จก็ถ่ายรูปหมู่


ถ่ายรูปหมู่หลังจบการแสดง


สาวๆย่อหน่อย


หม่ำๆข้าวขาหมู


ทำหน้าทะเล้น

^_^ การแสดงวันคริสต์มาส




กลับมาจากเวียดนามแล้วตั้งแต่เย็นวันพฤหัส
ได้ช็อคโกเล็ตมาฝากเด็กๆหลายถุงหลายกล่อง
ละก็ซื้อรูปปั้นสาวเวียดนามกับรูป Museum of History ขนาดเล็ก
เอาไว้มาตั้งในตู้โชว์ชั้นล่างของบ้าน

เมื่อวานก็ลา เพราะว่าเด็กๆมีงานแสดงวันคริสต์มาสที่โรงเรียน
พี่มินท์กับพี่มิลค์ได้แสดงวันศุกร์
แต่ว่ารายการนี่เกือบๆท้ายสุดเลย
พี่มินท์แสดงก่อนแล้วต่อด้วยพี่มิลค์
สรุปเมื่อวานก็ต้องอยู่โรงเรียนเกือบทั้งวัน


น้องเมลเล่นม้าหมุน


เด็กไม่ค่อยได้เล่นทราย


พี่มินท์นั่งดูการแสดงของชั้นอื่นๆ


พี่มิลค์กำลังแต่งหน้า


พี่มินท์แสดงเสร็จก่อน


ตามด้วยพี่มิลค์

วันนี้เป็นคิวของน้องเมลที่ต้องแสดง
ดีหน่อยที่แสดงแต่เช้า แค่รายการที่ 3
ก่อนแสดงมีซ้อมในห้องเรียน 2 รอบ
เวลาแสดงจริงก็ประมาณ 9 โมงเช้า
น้องเมลได้อยู่คู่หน้าสุดซ้ายมือ
ก็เลยสบายหน่อยไม่ต้องโดนบัง
แสดงเสร็จอยู่ดูการแสดงอื่นๆจนถึง 10 โมงครึ่งก็ขอพาเด็กๆกลับ
ไปช้อปข้าวของเครื่องใช้ที่เดอะ มอลล์ บางกะปิ
แล้วก็ทานข้าว ตบท้ายด้วยสเวนเซ่นส์ดับร้อน
พรุ่งนี้จะได้พักซะที
ส่วนเด็กๆหยุดเรียนถึงวันอังคารโน่นแน่ะ



อิจฉาเด็กๆจังเลย อยากหยุดแบบนี้มั่งจัง


น้องเมลนั่งรอคิวแสดง


ถึงเวลาต้องขึ้นเวทีแล้ว


แสดงเสร็จก็ถ่ายรูปหมู่


ถ่ายรูปหมู่หลังจบการแสดง


สาวๆย่อหน่อย


หม่ำๆข้าวขาหมู


ทำหน้าทะเล้น

^_^ Vietnam Day 6




วันนี้เป็นวันที่ 6 ที่มาอยู่เวียดนาม
โทรกลับไปบ้านหาเด็กๆทุกวัน
ยกเว้นวันนี้ เพราะเช้าไปถึงออฟฟิศก็ยุ่งเลย
เย็นก็ออกไปทานข้าวกับ Regional Manufacturing Manager
ซึ่งเป็นคนอินเดียที่ประจำอยู่ที่ประเทศไทย
เพิ่งมาถึงเมื่อวาน แล้ววันนี้เค้าก็เลยพาไปทานข้าว
มาเวียดนาม แต่ได้ทานอาหารอินเดียครับ
รสชาติก็ทานได้ครับ สำหรับคนไทย
มันจะออกเผ็ดร้อนมากกว่าเผ็ดจี๊ดแบบอาหารไทย
ดื่มเบียร์ Tiger ไป 2 ขวดเล็ก จะได้นอนสบาย
ก่อนกลับโรงแรม ได้แวะที่ไหนซักที่ (ฮะๆ จำไม่ได้ว่าเรียกว่าอะไร)
ใครรู้ก็ช่วยบอกทิ้งไว้หน่อยละกัน

ส่วนพรุ่งนี้ทำอีกเต็มๆวัน
งานก็ต้องเร่งให้เสร็จให้ได้ตามที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้
มะรืนคงไปแค่ครึ่งวัน บ่ายหน่อยก็คงต้องออก
เพราะว่า 6 โมงหน่อยก็บินกลับไทยแล้ว
ช่วงนี้ก็เลยต้องยืมไดอารี่เจ้าตัวเล็กมาบันทึกเรื่องราวไปก่อน
ศุกร์-เสาร์ที่จะถึงเด็กๆมีงานแสดงวันคริสต์มาสที่โรงเรียน
ก็คงได้เขียนได้อัพรูปให้ดูกันเพียบแน่ครับ

ช่วงนี้คงไปแวะไดอารี่ท่านอื่นๆลำบากนะครับ
เพราะต้องง่วนกะงานทั้งวัน
แถมเน็ตที่ออฟฟิศที่เวียดนามก็ห่วยจริงๆ
ไว้กลับไปไทย หรือมีเวลาจะพยายามแว่บๆไปนะครับ


ชื่อร้านอาหารอินเดียที่ไปทานกันครับ


เมนู...อ่านออกแต่ไม่รู้จักซักอย่าง


ก่อนกลับก็แวะถ่ายรูปกัน


ไม่แน่ใจว่าอ่านว่าอะไร


แสงสีสวยดีครับ


นี่ก็เรียกว่าอะไรไม่รู้ อยู่ด้านหลังรูปปั้น

^_^ การแสดงวันคริสต์มาส




กลับมาจากเวียดนามแล้วตั้งแต่เย็นวันพฤหัส
ได้ช็อคโกเล็ตมาฝากเด็กๆหลายถุงหลายกล่อง
ละก็ซื้อรูปปั้นสาวเวียดนามกับรูป Museum of History ขนาดเล็ก
เอาไว้มาตั้งในตู้โชว์ชั้นล่างของบ้าน

เมื่อวานก็ลา เพราะว่าเด็กๆมีงานแสดงวันคริสต์มาสที่โรงเรียน
พี่มินท์กับพี่มิลค์ได้แสดงวันศุกร์
แต่ว่ารายการนี่เกือบๆท้ายสุดเลย
พี่มินท์แสดงก่อนแล้วต่อด้วยพี่มิลค์
สรุปเมื่อวานก็ต้องอยู่โรงเรียนเกือบทั้งวัน


น้องเมลเล่นม้าหมุน


เด็กไม่ค่อยได้เล่นทราย


พี่มินท์นั่งดูการแสดงของชั้นอื่นๆ


พี่มิลค์กำลังแต่งหน้า


พี่มินท์แสดงเสร็จก่อน


ตามด้วยพี่มิลค์

วันนี้เป็นคิวของน้องเมลที่ต้องแสดง
ดีหน่อยที่แสดงแต่เช้า แค่รายการที่ 3
ก่อนแสดงมีซ้อมในห้องเรียน 2 รอบ
เวลาแสดงจริงก็ประมาณ 9 โมงเช้า
น้องเมลได้อยู่คู่หน้าสุดซ้ายมือ
ก็เลยสบายหน่อยไม่ต้องโดนบัง
แสดงเสร็จอยู่ดูการแสดงอื่นๆจนถึง 10 โมงครึ่งก็ขอพาเด็กๆกลับ
ไปช้อปข้าวของเครื่องใช้ที่เดอะ มอลล์ บางกะปิ
แล้วก็ทานข้าว ตบท้ายด้วยสเวนเซ่นส์ดับร้อน
พรุ่งนี้จะได้พักซะที
ส่วนเด็กๆหยุดเรียนถึงวันอังคารโน่นแน่ะ



อิจฉาเด็กๆจังเลย อยากหยุดแบบนี้มั่งจัง


น้องเมลนั่งรอคิวแสดง


ถึงเวลาต้องขึ้นเวทีแล้ว


แสดงเสร็จก็ถ่ายรูปหมู่


ถ่ายรูปหมู่หลังจบการแสดง


สาวๆย่อหน่อย


หม่ำๆข้าวขาหมู


ทำหน้าทะเล้น

^_^ Vietnam Day 6




วันนี้เป็นวันที่ 6 ที่มาอยู่เวียดนาม
โทรกลับไปบ้านหาเด็กๆทุกวัน
ยกเว้นวันนี้ เพราะเช้าไปถึงออฟฟิศก็ยุ่งเลย
เย็นก็ออกไปทานข้าวกับ Regional Manufacturing Manager
ซึ่งเป็นคนอินเดียที่ประจำอยู่ที่ประเทศไทย
เพิ่งมาถึงเมื่อวาน แล้ววันนี้เค้าก็เลยพาไปทานข้าว
มาเวียดนาม แต่ได้ทานอาหารอินเดียครับ
รสชาติก็ทานได้ครับ สำหรับคนไทย
มันจะออกเผ็ดร้อนมากกว่าเผ็ดจี๊ดแบบอาหารไทย
ดื่มเบียร์ Tiger ไป 2 ขวดเล็ก จะได้นอนสบาย
ก่อนกลับโรงแรม ได้แวะที่ไหนซักที่ (ฮะๆ จำไม่ได้ว่าเรียกว่าอะไร)
ใครรู้ก็ช่วยบอกทิ้งไว้หน่อยละกัน

ส่วนพรุ่งนี้ทำอีกเต็มๆวัน
งานก็ต้องเร่งให้เสร็จให้ได้ตามที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้
มะรืนคงไปแค่ครึ่งวัน บ่ายหน่อยก็คงต้องออก
เพราะว่า 6 โมงหน่อยก็บินกลับไทยแล้ว
ช่วงนี้ก็เลยต้องยืมไดอารี่เจ้าตัวเล็กมาบันทึกเรื่องราวไปก่อน
ศุกร์-เสาร์ที่จะถึงเด็กๆมีงานแสดงวันคริสต์มาสที่โรงเรียน
ก็คงได้เขียนได้อัพรูปให้ดูกันเพียบแน่ครับ

ช่วงนี้คงไปแวะไดอารี่ท่านอื่นๆลำบากนะครับ
เพราะต้องง่วนกะงานทั้งวัน
แถมเน็ตที่ออฟฟิศที่เวียดนามก็ห่วยจริงๆ
ไว้กลับไปไทย หรือมีเวลาจะพยายามแว่บๆไปนะครับ


ชื่อร้านอาหารอินเดียที่ไปทานกันครับ


เมนู...อ่านออกแต่ไม่รู้จักซักอย่าง


ก่อนกลับก็แวะถ่ายรูปกัน


ไม่แน่ใจว่าอ่านว่าอะไร


แสงสีสวยดีครับ


นี่ก็เรียกว่าอะไรไม่รู้ อยู่ด้านหลังรูปปั้น

^_^ Vietnam Day 4


ตอนนี้อยู่เวียดนามเป็นวันที่ 4
เสาร์-อาทิตย์เป็นวันว่างๆ
จริงๆตามแพลนกะไปทำงานวันเสาร์นะ
แต่มารู้เอาตอนเย็นว่า IT เค้าไม่ทำงานวันเสาร์
แล้ว IT อย่างเราจะไปคุยกะใคร
เค้าหยุดเราก็หยุดสิครับ สบายไป
แต่จะไปหนักงานเอา 4 วันที่เหลือนี่แหล่ะ

มาที่นี่เจอเพื่อนสมัยเรียนมัธยมด้วยกันที่ลำพูนด้วย


 



ซึ่งทำงานให้กับ CP ที่นี่



ตำแหน่งก็ได้ดีแล้วล่ะครับ เพราะมีรถประจำตำแหน่งมีคนขับให้



ก็ทำมา 14 ปี มาอยู่เวียดนาม 12 ปีเข้าให้แล้วนี่
เพื่อนซี้เลยแหล่ะ เรียนด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน
โดดเรียนด้วยกัน (อันนี้ตัวอย่างไม่ดีนะครับ ผู้ปกครองควรแนะนำ)


 

เจอกันหลังสุดนี่ต้องนับย้อนไปตั้งแต่ลูกสาวคนโต (พี่มินท์) ยังเล็ก
ประมาณคร่าวๆก็คง 8-9 ปีได้แล้วแหล่ะ
จริงๆมัน lost connection ไปช่วงนึงเหมือนกัน
เพื่อนถามว่า "มึง (หยาบไปนิดนะครับ) เอาเบอร์มือถือกูมาได้ยังไง"
ก็ถ้าจะหาเพื่อนให้เจอ มันก็ต้องหาจนได้นั่นแหล่ะ
มีเบอร์ที่บ้านต่างจังหวัด มีเบอร์บ้านที่ปราจีนฯ
ก็โทรไปถามโทรไปขอ มันก็ไม่ยากเท่าไหร่นี่
ยังไงขอให้มีจุดเริ่มต้น

ดังนั้นวันศุกร์เย็นเพื่อนคนนี้เลยเข้าเมือง
มารับไปทานมื้อเย็นด้วยกัน
เป็นร้านอาหารไทยที่พวกพี่ๆน้องๆที่สนิทกันกะเพื่อนไปทานกัน
ชื่อร้านว่า Thai House Restaurant
ก็นั่งทานข้าว เคล้าอัลกอฮอล์ ละดูบอลนัดชิงซีเกมส์ไปด้วย
พอ 3 ทุ่มกว่าๆ น้องในกลุ่มชวนไปต่ออีกที่
เป็นผับชื่อว่า 17 (Seventeen)
รูปแบบบรรยากาศในผับเยี่ยมเลยครับ
แต่อยู่ได้แค่ 5 ทุ่มกว่าๆก็กลับ
เพราะเพื่อนต้องเดินทางกลับที่พักนอกเมือง
ซึ่งก็ต้องใช้เวลาอีก 2 ช.ม. ได้
เลยให้คนขับรถมาส่งที่โรงแรม
อย่างน้อยก็ถือว่าได้เที่ยวเวียดนามบ้างแล้ว

เมื่อวาน (วันเสาร์) เลยว่างๆ
ตื่นเช้าทั้งๆที่มึนหัวจากเหล้าตีกัน


 

ทั้ง Black Label กับ Reverse เหล้าอะไรไม่รู้
ตอนเที่ยงเลยเดินหาซื้อซิมมากันเหนียว
เผื่อฉุกเฉินยังได้โทรหาใครต่อใครได้
ซิมที่นี่ราคา 95,000 ดอง มีเงินให้โทรได้ 50,000 ดอง
บ่ายก็กลับขึ้นมานอน เพราะยังมึนๆอยู่เลย

ตอนไปผับวงดนตรี (เห็นว่าจ้างจากฟิลิปปินส์)
เล่นเพลงๆนึงท่าทางเป็นเพลงดังของที่นี่
วันนี้ลองหาเพลงจากหน้าเว็บ ไปเจอเข้าพอดี
เลยเอามาฝากครับ ชื่อว่าเพลง Say Nothing To You
ร้องไม่ได้หรอกครับ ตอนนี้พยายามฟังพยายามแปลอยู่
ถือว่าเพราะได้เรื่องเหมือนกัน





 


 


 

ส่วนเด็กๆก็โทรไปคุยทุกวัน
แล้วก็สั่งของฝากกันทุกวันเลย
อีก 4 วันป๋าก็กลับบ้านแล้วลูกเอ๊ย


^_^ การแสดงวันคริสต์มาส




กลับมาจากเวียดนามแล้วตั้งแต่เย็นวันพฤหัส
ได้ช็อคโกเล็ตมาฝากเด็กๆหลายถุงหลายกล่อง
ละก็ซื้อรูปปั้นสาวเวียดนามกับรูป Museum of History ขนาดเล็ก
เอาไว้มาตั้งในตู้โชว์ชั้นล่างของบ้าน

เมื่อวานก็ลา เพราะว่าเด็กๆมีงานแสดงวันคริสต์มาสที่โรงเรียน
พี่มินท์กับพี่มิลค์ได้แสดงวันศุกร์
แต่ว่ารายการนี่เกือบๆท้ายสุดเลย
พี่มินท์แสดงก่อนแล้วต่อด้วยพี่มิลค์
สรุปเมื่อวานก็ต้องอยู่โรงเรียนเกือบทั้งวัน


น้องเมลเล่นม้าหมุน


เด็กไม่ค่อยได้เล่นทราย


พี่มินท์นั่งดูการแสดงของชั้นอื่นๆ


พี่มิลค์กำลังแต่งหน้า


พี่มินท์แสดงเสร็จก่อน


ตามด้วยพี่มิลค์

วันนี้เป็นคิวของน้องเมลที่ต้องแสดง
ดีหน่อยที่แสดงแต่เช้า แค่รายการที่ 3
ก่อนแสดงมีซ้อมในห้องเรียน 2 รอบ
เวลาแสดงจริงก็ประมาณ 9 โมงเช้า
น้องเมลได้อยู่คู่หน้าสุดซ้ายมือ
ก็เลยสบายหน่อยไม่ต้องโดนบัง
แสดงเสร็จอยู่ดูการแสดงอื่นๆจนถึง 10 โมงครึ่งก็ขอพาเด็กๆกลับ
ไปช้อปข้าวของเครื่องใช้ที่เดอะ มอลล์ บางกะปิ
แล้วก็ทานข้าว ตบท้ายด้วยสเวนเซ่นส์ดับร้อน
พรุ่งนี้จะได้พักซะที
ส่วนเด็กๆหยุดเรียนถึงวันอังคารโน่นแน่ะ



อิจฉาเด็กๆจังเลย อยากหยุดแบบนี้มั่งจัง


น้องเมลนั่งรอคิวแสดง


ถึงเวลาต้องขึ้นเวทีแล้ว


แสดงเสร็จก็ถ่ายรูปหมู่


ถ่ายรูปหมู่หลังจบการแสดง


สาวๆย่อหน่อย


หม่ำๆข้าวขาหมู


ทำหน้าทะเล้น

^_^ Vietnam Day 6




วันนี้เป็นวันที่ 6 ที่มาอยู่เวียดนาม
โทรกลับไปบ้านหาเด็กๆทุกวัน
ยกเว้นวันนี้ เพราะเช้าไปถึงออฟฟิศก็ยุ่งเลย
เย็นก็ออกไปทานข้าวกับ Regional Manufacturing Manager
ซึ่งเป็นคนอินเดียที่ประจำอยู่ที่ประเทศไทย
เพิ่งมาถึงเมื่อวาน แล้ววันนี้เค้าก็เลยพาไปทานข้าว
มาเวียดนาม แต่ได้ทานอาหารอินเดียครับ
รสชาติก็ทานได้ครับ สำหรับคนไทย
มันจะออกเผ็ดร้อนมากกว่าเผ็ดจี๊ดแบบอาหารไทย
ดื่มเบียร์ Tiger ไป 2 ขวดเล็ก จะได้นอนสบาย
ก่อนกลับโรงแรม ได้แวะที่ไหนซักที่ (ฮะๆ จำไม่ได้ว่าเรียกว่าอะไร)
ใครรู้ก็ช่วยบอกทิ้งไว้หน่อยละกัน

ส่วนพรุ่งนี้ทำอีกเต็มๆวัน
งานก็ต้องเร่งให้เสร็จให้ได้ตามที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้
มะรืนคงไปแค่ครึ่งวัน บ่ายหน่อยก็คงต้องออก
เพราะว่า 6 โมงหน่อยก็บินกลับไทยแล้ว
ช่วงนี้ก็เลยต้องยืมไดอารี่เจ้าตัวเล็กมาบันทึกเรื่องราวไปก่อน
ศุกร์-เสาร์ที่จะถึงเด็กๆมีงานแสดงวันคริสต์มาสที่โรงเรียน
ก็คงได้เขียนได้อัพรูปให้ดูกันเพียบแน่ครับ

ช่วงนี้คงไปแวะไดอารี่ท่านอื่นๆลำบากนะครับ
เพราะต้องง่วนกะงานทั้งวัน
แถมเน็ตที่ออฟฟิศที่เวียดนามก็ห่วยจริงๆ
ไว้กลับไปไทย หรือมีเวลาจะพยายามแว่บๆไปนะครับ


ชื่อร้านอาหารอินเดียที่ไปทานกันครับ


เมนู...อ่านออกแต่ไม่รู้จักซักอย่าง


ก่อนกลับก็แวะถ่ายรูปกัน


ไม่แน่ใจว่าอ่านว่าอะไร


แสงสีสวยดีครับ


นี่ก็เรียกว่าอะไรไม่รู้ อยู่ด้านหลังรูปปั้น

^_^ Vietnam Day 4


ตอนนี้อยู่เวียดนามเป็นวันที่ 4
เสาร์-อาทิตย์เป็นวันว่างๆ
จริงๆตามแพลนกะไปทำงานวันเสาร์นะ
แต่มารู้เอาตอนเย็นว่า IT เค้าไม่ทำงานวันเสาร์
แล้ว IT อย่างเราจะไปคุยกะใคร
เค้าหยุดเราก็หยุดสิครับ สบายไป
แต่จะไปหนักงานเอา 4 วันที่เหลือนี่แหล่ะ

มาที่นี่เจอเพื่อนสมัยเรียนมัธยมด้วยกันที่ลำพูนด้วย


 



ซึ่งทำงานให้กับ CP ที่นี่



ตำแหน่งก็ได้ดีแล้วล่ะครับ เพราะมีรถประจำตำแหน่งมีคนขับให้



ก็ทำมา 14 ปี มาอยู่เวียดนาม 12 ปีเข้าให้แล้วนี่
เพื่อนซี้เลยแหล่ะ เรียนด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน
โดดเรียนด้วยกัน (อันนี้ตัวอย่างไม่ดีนะครับ ผู้ปกครองควรแนะนำ)


 

เจอกันหลังสุดนี่ต้องนับย้อนไปตั้งแต่ลูกสาวคนโต (พี่มินท์) ยังเล็ก
ประมาณคร่าวๆก็คง 8-9 ปีได้แล้วแหล่ะ
จริงๆมัน lost connection ไปช่วงนึงเหมือนกัน
เพื่อนถามว่า "มึง (หยาบไปนิดนะครับ) เอาเบอร์มือถือกูมาได้ยังไง"
ก็ถ้าจะหาเพื่อนให้เจอ มันก็ต้องหาจนได้นั่นแหล่ะ
มีเบอร์ที่บ้านต่างจังหวัด มีเบอร์บ้านที่ปราจีนฯ
ก็โทรไปถามโทรไปขอ มันก็ไม่ยากเท่าไหร่นี่
ยังไงขอให้มีจุดเริ่มต้น

ดังนั้นวันศุกร์เย็นเพื่อนคนนี้เลยเข้าเมือง
มารับไปทานมื้อเย็นด้วยกัน
เป็นร้านอาหารไทยที่พวกพี่ๆน้องๆที่สนิทกันกะเพื่อนไปทานกัน
ชื่อร้านว่า Thai House Restaurant
ก็นั่งทานข้าว เคล้าอัลกอฮอล์ ละดูบอลนัดชิงซีเกมส์ไปด้วย
พอ 3 ทุ่มกว่าๆ น้องในกลุ่มชวนไปต่ออีกที่
เป็นผับชื่อว่า 17 (Seventeen)
รูปแบบบรรยากาศในผับเยี่ยมเลยครับ
แต่อยู่ได้แค่ 5 ทุ่มกว่าๆก็กลับ
เพราะเพื่อนต้องเดินทางกลับที่พักนอกเมือง
ซึ่งก็ต้องใช้เวลาอีก 2 ช.ม. ได้
เลยให้คนขับรถมาส่งที่โรงแรม
อย่างน้อยก็ถือว่าได้เที่ยวเวียดนามบ้างแล้ว

เมื่อวาน (วันเสาร์) เลยว่างๆ
ตื่นเช้าทั้งๆที่มึนหัวจากเหล้าตีกัน


 

ทั้ง Black Label กับ Reverse เหล้าอะไรไม่รู้
ตอนเที่ยงเลยเดินหาซื้อซิมมากันเหนียว
เผื่อฉุกเฉินยังได้โทรหาใครต่อใครได้
ซิมที่นี่ราคา 95,000 ดอง มีเงินให้โทรได้ 50,000 ดอง
บ่ายก็กลับขึ้นมานอน เพราะยังมึนๆอยู่เลย

ตอนไปผับวงดนตรี (เห็นว่าจ้างจากฟิลิปปินส์)
เล่นเพลงๆนึงท่าทางเป็นเพลงดังของที่นี่
วันนี้ลองหาเพลงจากหน้าเว็บ ไปเจอเข้าพอดี
เลยเอามาฝากครับ ชื่อว่าเพลง Say Nothing To You
ร้องไม่ได้หรอกครับ ตอนนี้พยายามฟังพยายามแปลอยู่
ถือว่าเพราะได้เรื่องเหมือนกัน





 


 


 

ส่วนเด็กๆก็โทรไปคุยทุกวัน
แล้วก็สั่งของฝากกันทุกวันเลย
อีก 4 วันป๋าก็กลับบ้านแล้วลูกเอ๊ย


Vietnam Trip

ปลายสัปดาห์หน้าเด็กๆมีแสดงวันคริสต์มาสที่โรงเรียน
ช่วงนี้ก็เลยเป็นเทศกาลจ่ายของคุณป๋า
ค่าชุดแสดงน้องเมล 300.-
พี่มิลค์ 400.- ละพี่มินท์ 500.-
เรียงเป็นลำดับเลยนะนั่นน่ะ

ช่วงนี้คุณแม่เค้าต้องดูแลเด็กๆ
เพราะว่าตอนนี้คุณป๋าอยู่เวียดนามครับ
บินมาตั้งแต่เมื่อวานเย็น (วันพฤหัส) แล้ว
มาถึงนี่เกือบเป็นเรื่องครับ
ไปถึงสนามบิน มองหาป้ายบริษัท เจอก็ตรงดิ่งไปหา
แล้วเค้าก็เรียกขึ้นแท็กซี่ไปบริษัท
จากนั้นจะให้แท็กซี่ไปส่งอีกโรงแรมที่ต่างจากเมล์ไปบอกวันก่อนมา
ถามชัวร์แล้วนะ ก็บอกว่าชัวร์
จนไปถึงกลาง เรียกแท็กซี่กลับมา
สรุปคนไปรับสลับกันกับ Technician ต่างชาติที่ไปอีกคน
เป็นเพราะเราไม่ดูป้ายให้ละเอียดด้วย
เห็นชื่อบริษัทก็ตรงไปหา บอกชื่อแซ่ แต่คนที่ไปรับก็รับทราบ
ดีนะที่ยังเรียกกลับมาทัน ละให้ไปส่งโรงแรมที่จองครั้งแรกนั่นแหล่ะ
เกิดไปส่งถึงโรงแรมที่ว่า ลงไปแล้วแท็กซี่กลับทำไงเนี่ย
ชื่อที่โรงแรมก็ไม่มีซะด้วย
เกือบไปแล้วสิเรา...

ตอนมาถึงเป็นช่วงเลิกงาน
รู้มาว่ามอเตอร์ไซค์ที่นี่เยอะ
แต่มาเห็นจริงๆผิดคาดครับ
เยอะกว่าที่คิดไว้แยะเลย
เหมือนมดแตกรังเลย แถมมั่วอีกต่างหาก
นั่งรถแท็กซี่เฉยๆยังเครียดเลย
แบบว่าเครียดแทนคนขับอ่ะ
ขับรถมายี่สิบกว่าปียังไม่เครียดเท่านี้เลยเนี่ย

วันนี้มานั่งทำงาน
ตอนเย็นเพื่อนซี้สมัยมัธยมที่ทำงานที่เวียดนามนี่จะมาหาที่โรงแรม
ไม่รู้จะพาไปไหนหรือเปล่า
แต่ที่แน่ๆได้นั่งเครียดแทนเพื่อนอีกแน่ๆเลย


หุ่นที่ตั้งโชว์ในสนามบินสุวรรณภูมิ


หาไฟล์เจอไหมครับ TG 694


ระหว่างรอขึ้นเครื่อง


ตั๋วเครื่องบิน


ถึงเวียดนามแล้ว มืดพอดี


เงินเวียดนาม ในมือนั่นเท่ากับ 1,500 บาทไทย


ดูมอเตอร์ไซค์สิ เยอะจริงๆ


เจ้เสื้อขาวข้ามถนนฝ่าดงมอเตอร์ไซค์ โครตจะเทพเลย




neon