Storythai

วันเสาร์ ที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๕

สวัสดีตอนค่ำๆวันเสาร์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม
และเป็นวันสุดท้ายของเดือนอีกต่างหาก
เช้านี้ก็ทำไส้กรอกกับไวน์ขาวดังที่ตั้งใจไว้
แต่สูตรค่อนข้างจะเพี้ยนจากตำราไปนิดนึง
คือว่าหอมไม่ได้ใส่ แล้วก็ไม่มี Parsley ด้วย
แถมไวน์ขาวยังใช้สปายไวน์คูลเลอร์อีกตะหาก ก็เด็กๆชอบสปายนี่
รสชาดก็พอไหวนะ มันเค็มไปนิดนึงเพราะว่าทะลึ่งใช้เนยเค็ม
แล้วกินๆไปมันเลี่ยนชมัด สงสัยใส่เนยจะเยอะไปหน่อย
แต่ก็กินหมดทั้ง ๔ ชิ้นใหญ่ จริงๆกะว่าจะทำซุปข้นด้วย
แต่พอดีคุณแม่ปิ้งหนมปังไปแล้ว ก็เลยเอาไว้คราวหน้าละกัน
คุณลูกๆมีโอวัลตินคนละแก้ว ส่วนป๊ะป๋ากะคุณแม่มีกาแฟ
นั่งล้อมวงกันทานเหมือนกันกินข้าวเหนียวงั้นแหล่ะ
ผ่านไปด้วยดีสำหรับมื้อเช้าของวันนี้

ตอนสายๆคุณแม่พาเด็กๆลงไปทำไฮไลท์ผม เอากะเค้าสิ
หายไปเกือบชั่วโมงกลับมามีผมเหลืองแซมกันมาคนละนิดละหน่อย

วันนี้นั่งทำตีมมาได้อันนึง เลยลองใช้ซะเลย
แต่คงยังต้องปรับปรุงอีก คือดูๆแล้วยังไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
แต่ยังคิดไม่ออกเหมือนกันว่า จะแก้ตรงไหนดี

วันเสาร์ ที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๕

สวัสดีตอนค่ำๆวันเสาร์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม
และเป็นวันสุดท้ายของเดือนอีกต่างหาก
เช้านี้ก็ทำไส้กรอกกับไวน์ขาวดังที่ตั้งใจไว้
แต่สูตรค่อนข้างจะเพี้ยนจากตำราไปนิดนึง
คือว่าหอมไม่ได้ใส่ แล้วก็ไม่มี Parsley ด้วย
แถมไวน์ขาวยังใช้สปายไวน์คูลเลอร์อีกตะหาก ก็เด็กๆชอบสปายนี่
รสชาดก็พอไหวนะ มันเค็มไปนิดนึงเพราะว่าทะลึ่งใช้เนยเค็ม
แล้วกินๆไปมันเลี่ยนชมัด สงสัยใส่เนยจะเยอะไปหน่อย
แต่ก็กินหมดทั้ง ๔ ชิ้นใหญ่ จริงๆกะว่าจะทำซุปข้นด้วย
แต่พอดีคุณแม่ปิ้งหนมปังไปแล้ว ก็เลยเอาไว้คราวหน้าละกัน
คุณลูกๆมีโอวัลตินคนละแก้ว ส่วนป๊ะป๋ากะคุณแม่มีกาแฟ
นั่งล้อมวงกันทานเหมือนกันกินข้าวเหนียวงั้นแหล่ะ
ผ่านไปด้วยดีสำหรับมื้อเช้าของวันนี้

ตอนสายๆคุณแม่พาเด็กๆลงไปทำไฮไลท์ผม เอากะเค้าสิ
หายไปเกือบชั่วโมงกลับมามีผมเหลืองแซมกันมาคนละนิดละหน่อย

วันนี้นั่งทำตีมมาได้อันนึง เลยลองใช้ซะเลย
แต่คงยังต้องปรับปรุงอีก คือดูๆแล้วยังไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
แต่ยังคิดไม่ออกเหมือนกันว่า จะแก้ตรงไหนดี

วันศุกร์ ที่ ๓๐ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานออกไปทานมื้อเที่ยงกะคาเรน International Auditor ชาวฟิลิปปินส์
ระหว่างทานก็คุยไปด้วย เค้าถามว่าอายุเท่าไหร่?
จริงๆเคยบอกไปแล้วนะ แต่ก็ตอบไปว่า "thirty two."
"You're not look like thirty two." เค้าว่างี้
เลยถามกลับไปว่า "Look older?"
พูดงั้นคิดในใจ ลองตอบว่าใช่สิ น่าดู
รู้มะเค้าบอกว่าไง "You look like fifteen." ก๊าก...
"Really?" ถามให้แน่ใจอีกที แต่เค้าไม่ยอมตอบอ่ะ
หรือว่าผมฟังผิด ฟัง fifty เป็น fifteen รึป่าวหว่า
เพื่อเป็นการยืนยันว่าฟังไม่ผิด เอารูปมาให้ดูซะเลย


เย็นนี้จะไปแวะซื้อไส้กรอกละก็เครื่องปรุง
พรุ่งนี้เช้าจะทำไส้กรอกกะไวน์ขาวที่เขียนไปวันก่อน
กะว่าจะทำซุปข้นด้วย (อันนี้เอาแบบซองแล้วชงเอา)
แต่จะตื่นไหวรึเปล่าก็ไม่รู้นะ เพราะคืนนี้ตีสองต้องตื่นมาดูบอลอีก

เอาอีกแล้ว อากาศชื้นทีไร คัดจมูกทุ๊กที เบื่อเจรงๆ

ปล. รูปนั่นน่ะเมื่อ fifteen ที่แล้ว ล้อเล่นๆ ประมาณ ๘ ปีอ่ะ

วันเสาร์ ที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๕

สวัสดีตอนค่ำๆวันเสาร์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม
และเป็นวันสุดท้ายของเดือนอีกต่างหาก
เช้านี้ก็ทำไส้กรอกกับไวน์ขาวดังที่ตั้งใจไว้
แต่สูตรค่อนข้างจะเพี้ยนจากตำราไปนิดนึง
คือว่าหอมไม่ได้ใส่ แล้วก็ไม่มี Parsley ด้วย
แถมไวน์ขาวยังใช้สปายไวน์คูลเลอร์อีกตะหาก ก็เด็กๆชอบสปายนี่
รสชาดก็พอไหวนะ มันเค็มไปนิดนึงเพราะว่าทะลึ่งใช้เนยเค็ม
แล้วกินๆไปมันเลี่ยนชมัด สงสัยใส่เนยจะเยอะไปหน่อย
แต่ก็กินหมดทั้ง ๔ ชิ้นใหญ่ จริงๆกะว่าจะทำซุปข้นด้วย
แต่พอดีคุณแม่ปิ้งหนมปังไปแล้ว ก็เลยเอาไว้คราวหน้าละกัน
คุณลูกๆมีโอวัลตินคนละแก้ว ส่วนป๊ะป๋ากะคุณแม่มีกาแฟ
นั่งล้อมวงกันทานเหมือนกันกินข้าวเหนียวงั้นแหล่ะ
ผ่านไปด้วยดีสำหรับมื้อเช้าของวันนี้

ตอนสายๆคุณแม่พาเด็กๆลงไปทำไฮไลท์ผม เอากะเค้าสิ
หายไปเกือบชั่วโมงกลับมามีผมเหลืองแซมกันมาคนละนิดละหน่อย

วันนี้นั่งทำตีมมาได้อันนึง เลยลองใช้ซะเลย
แต่คงยังต้องปรับปรุงอีก คือดูๆแล้วยังไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
แต่ยังคิดไม่ออกเหมือนกันว่า จะแก้ตรงไหนดี

วันศุกร์ ที่ ๓๐ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานออกไปทานมื้อเที่ยงกะคาเรน International Auditor ชาวฟิลิปปินส์
ระหว่างทานก็คุยไปด้วย เค้าถามว่าอายุเท่าไหร่?
จริงๆเคยบอกไปแล้วนะ แต่ก็ตอบไปว่า "thirty two."
"You're not look like thirty two." เค้าว่างี้
เลยถามกลับไปว่า "Look older?"
พูดงั้นคิดในใจ ลองตอบว่าใช่สิ น่าดู
รู้มะเค้าบอกว่าไง "You look like fifteen." ก๊าก...
"Really?" ถามให้แน่ใจอีกที แต่เค้าไม่ยอมตอบอ่ะ
หรือว่าผมฟังผิด ฟัง fifty เป็น fifteen รึป่าวหว่า
เพื่อเป็นการยืนยันว่าฟังไม่ผิด เอารูปมาให้ดูซะเลย


เย็นนี้จะไปแวะซื้อไส้กรอกละก็เครื่องปรุง
พรุ่งนี้เช้าจะทำไส้กรอกกะไวน์ขาวที่เขียนไปวันก่อน
กะว่าจะทำซุปข้นด้วย (อันนี้เอาแบบซองแล้วชงเอา)
แต่จะตื่นไหวรึเปล่าก็ไม่รู้นะ เพราะคืนนี้ตีสองต้องตื่นมาดูบอลอีก

เอาอีกแล้ว อากาศชื้นทีไร คัดจมูกทุ๊กที เบื่อเจรงๆ

ปล. รูปนั่นน่ะเมื่อ fifteen ที่แล้ว ล้อเล่นๆ ประมาณ ๘ ปีอ่ะ

วันพฤหัสบดี ที่ ๒๙ ส.ค. ๒๕๔๕

"ป๊ะป๋า มิ้นท์ตีน้อง...!"
เสียงดังฟังชัดมาแต่ไกล แม้จะไม่เห็นตัวก็รู้ว่าเสียงใคร
จะเป็นผู้ใด๋ไปบ่ได้ นอกจากนู๋มิ้ลค์ตากลมคนเดียว
ไม่รู้เป็นอะไร ตั้งแต่ออกมาจากช่องคลอดคุณแม่เมื่อ ๓ ปีที่แล้ว
จนกระทั่งพูดได้ชัดพูดได้คล่องขึ้น ทำไมถึงได้ขี้ฟ้องซะจริง
ใครทำอะไรนิดอะไรหน่อยฟ้องยันแต ไม่ฟ้องป๊ะป๋าก็หันหน้าไปฟ้องคุณแม่
บางทีพี่มิ้นท์โดนตัวนิดหน่อย ก็เอาละ โวยวายซะดัง
เรื่องที่ชอบฟ้องบ่อยๆก็มีด้
"ป๊ะป๋า มินท์ตีน้อง....!"
"ป๊ะป๋า มิ้นท์ดูใกล้" อันนี้หมายถึงดูทีวีใกล้
"ป๊ะป๋า น้าอ้อมตีนู๋...!" อันนี้น้องข้างห้องเค้าแกล้ง
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เตะ" "ป๊ะป๋า มิ้นท์เขียน...."
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เปิดทีวี" "ป๊ะป๋า ...."
เรียกว่าฟ้องทุกโอกาสที่เอื้ออำนวย
ลูก (อี) ช่างฟ้องจริงๆ

เมื่อวานอยู่ดีๆนู๋มิ้นท์มาบอกว่าอยากมีน้องอีก
เย้ย...เรื่องมีน้องนะ มันไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ว่า.....
แต่ว่า....จะหากะตังค์ที่ไหนมาเลี้ยงละเนี่ย
นี่ก็เหลือแต่หัว ตัวมีแต่กระดูวนะ
บอกให้ลดค่าขนมก็ไม่ยอมลด
แถมอยากจะไปเรียนโรงเรียนนานาซาติ (เค้าออกเสียงแบบนี้) อีก
คุณลูกนะคุณลูก แต่ละอย่างบำรุงด้วยวิตามิน M ทั้งน้าน

ปล. อยากรู้จังทำไมเค้าเรียกว่าลูกอีช่างฟ้อง
ทำไมไม่เป็นลูกไอ้ช่างฟ้องมั่ง
แสดงว่าส่วนใหญ่ผู้หญิงจะช่างฟ้องสินะ ใช่ป่ะๆ

วันเสาร์ ที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๕

สวัสดีตอนค่ำๆวันเสาร์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม
และเป็นวันสุดท้ายของเดือนอีกต่างหาก
เช้านี้ก็ทำไส้กรอกกับไวน์ขาวดังที่ตั้งใจไว้
แต่สูตรค่อนข้างจะเพี้ยนจากตำราไปนิดนึง
คือว่าหอมไม่ได้ใส่ แล้วก็ไม่มี Parsley ด้วย
แถมไวน์ขาวยังใช้สปายไวน์คูลเลอร์อีกตะหาก ก็เด็กๆชอบสปายนี่
รสชาดก็พอไหวนะ มันเค็มไปนิดนึงเพราะว่าทะลึ่งใช้เนยเค็ม
แล้วกินๆไปมันเลี่ยนชมัด สงสัยใส่เนยจะเยอะไปหน่อย
แต่ก็กินหมดทั้ง ๔ ชิ้นใหญ่ จริงๆกะว่าจะทำซุปข้นด้วย
แต่พอดีคุณแม่ปิ้งหนมปังไปแล้ว ก็เลยเอาไว้คราวหน้าละกัน
คุณลูกๆมีโอวัลตินคนละแก้ว ส่วนป๊ะป๋ากะคุณแม่มีกาแฟ
นั่งล้อมวงกันทานเหมือนกันกินข้าวเหนียวงั้นแหล่ะ
ผ่านไปด้วยดีสำหรับมื้อเช้าของวันนี้

ตอนสายๆคุณแม่พาเด็กๆลงไปทำไฮไลท์ผม เอากะเค้าสิ
หายไปเกือบชั่วโมงกลับมามีผมเหลืองแซมกันมาคนละนิดละหน่อย

วันนี้นั่งทำตีมมาได้อันนึง เลยลองใช้ซะเลย
แต่คงยังต้องปรับปรุงอีก คือดูๆแล้วยังไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
แต่ยังคิดไม่ออกเหมือนกันว่า จะแก้ตรงไหนดี

วันศุกร์ ที่ ๓๐ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานออกไปทานมื้อเที่ยงกะคาเรน International Auditor ชาวฟิลิปปินส์
ระหว่างทานก็คุยไปด้วย เค้าถามว่าอายุเท่าไหร่?
จริงๆเคยบอกไปแล้วนะ แต่ก็ตอบไปว่า "thirty two."
"You're not look like thirty two." เค้าว่างี้
เลยถามกลับไปว่า "Look older?"
พูดงั้นคิดในใจ ลองตอบว่าใช่สิ น่าดู
รู้มะเค้าบอกว่าไง "You look like fifteen." ก๊าก...
"Really?" ถามให้แน่ใจอีกที แต่เค้าไม่ยอมตอบอ่ะ
หรือว่าผมฟังผิด ฟัง fifty เป็น fifteen รึป่าวหว่า
เพื่อเป็นการยืนยันว่าฟังไม่ผิด เอารูปมาให้ดูซะเลย


เย็นนี้จะไปแวะซื้อไส้กรอกละก็เครื่องปรุง
พรุ่งนี้เช้าจะทำไส้กรอกกะไวน์ขาวที่เขียนไปวันก่อน
กะว่าจะทำซุปข้นด้วย (อันนี้เอาแบบซองแล้วชงเอา)
แต่จะตื่นไหวรึเปล่าก็ไม่รู้นะ เพราะคืนนี้ตีสองต้องตื่นมาดูบอลอีก

เอาอีกแล้ว อากาศชื้นทีไร คัดจมูกทุ๊กที เบื่อเจรงๆ

ปล. รูปนั่นน่ะเมื่อ fifteen ที่แล้ว ล้อเล่นๆ ประมาณ ๘ ปีอ่ะ

วันพฤหัสบดี ที่ ๒๙ ส.ค. ๒๕๔๕

"ป๊ะป๋า มิ้นท์ตีน้อง...!"
เสียงดังฟังชัดมาแต่ไกล แม้จะไม่เห็นตัวก็รู้ว่าเสียงใคร
จะเป็นผู้ใด๋ไปบ่ได้ นอกจากนู๋มิ้ลค์ตากลมคนเดียว
ไม่รู้เป็นอะไร ตั้งแต่ออกมาจากช่องคลอดคุณแม่เมื่อ ๓ ปีที่แล้ว
จนกระทั่งพูดได้ชัดพูดได้คล่องขึ้น ทำไมถึงได้ขี้ฟ้องซะจริง
ใครทำอะไรนิดอะไรหน่อยฟ้องยันแต ไม่ฟ้องป๊ะป๋าก็หันหน้าไปฟ้องคุณแม่
บางทีพี่มิ้นท์โดนตัวนิดหน่อย ก็เอาละ โวยวายซะดัง
เรื่องที่ชอบฟ้องบ่อยๆก็มีด้
"ป๊ะป๋า มินท์ตีน้อง....!"
"ป๊ะป๋า มิ้นท์ดูใกล้" อันนี้หมายถึงดูทีวีใกล้
"ป๊ะป๋า น้าอ้อมตีนู๋...!" อันนี้น้องข้างห้องเค้าแกล้ง
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เตะ" "ป๊ะป๋า มิ้นท์เขียน...."
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เปิดทีวี" "ป๊ะป๋า ...."
เรียกว่าฟ้องทุกโอกาสที่เอื้ออำนวย
ลูก (อี) ช่างฟ้องจริงๆ

เมื่อวานอยู่ดีๆนู๋มิ้นท์มาบอกว่าอยากมีน้องอีก
เย้ย...เรื่องมีน้องนะ มันไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ว่า.....
แต่ว่า....จะหากะตังค์ที่ไหนมาเลี้ยงละเนี่ย
นี่ก็เหลือแต่หัว ตัวมีแต่กระดูวนะ
บอกให้ลดค่าขนมก็ไม่ยอมลด
แถมอยากจะไปเรียนโรงเรียนนานาซาติ (เค้าออกเสียงแบบนี้) อีก
คุณลูกนะคุณลูก แต่ละอย่างบำรุงด้วยวิตามิน M ทั้งน้าน

ปล. อยากรู้จังทำไมเค้าเรียกว่าลูกอีช่างฟ้อง
ทำไมไม่เป็นลูกไอ้ช่างฟ้องมั่ง
แสดงว่าส่วนใหญ่ผู้หญิงจะช่างฟ้องสินะ ใช่ป่ะๆ

วันพุธ ที่ ๒๘ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานกลับจากทำงาน รู้สึกเหนื่อยๆ
คิดไม่ออกว่าพรุ่งนี้ (วันนี้) จะเขียนไดอารี่เรื่องอะไรดี
พอดีคุณลูกมิ้นท์หยิบคู่มือทำอาหารฝรั่งออกมาดู
เล่นที่คุณแม่ซื้อมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แล้วบอกว่าจะทำให้ทาน
จนป่านนี้ยังไม่เคยได้ลิ้มรสชาดซักกะอย่าง
หยิบเอามาเปิดๆดู เห็นรูปอยู่หน้านึง น่าทานดี
เลยเอาสูตรพร้อมวิธีทำให้เขียนซะเลย แก้ขัดไปก่อน

ไส้กรอกกับไวน์ขาว

เครื่องปรุง
ไส้กรอกชนิดแท่งยาว ๕๐๐ กรัม
เนย ๒ ช้อนโต๊ะ
แป้งสาลี ๑ ช้อนโต๊ะ
ไวน์ขาว ๑/๒ ถ้วย
Parsley สับหยาบ ๑ ช้อนโต๊ะ
หอมแดงสับหยาบ ๑ ช้อนโต๊ะ
เกลือป่น ๒ ช้อนชา
พริกไทยป่น ๑/๒ ช้อนชา
น้ำซุป ๑ ถ้วย
Parsley สำหรับแต่งหน้า

วิธีทำ
ทอดไส้กรอกกับเนยให้เหลือง ตักออกจากกระทะ ใส่แป้งสาลีลงในกระทะเดิม ยกลงใส่ไวน์ขาว คนให้ทั่ว ยกขึ้นตั้งไฟ ใส่ Parsley หอม เกลือ และพริกไทย คนให้ทั่ว ใส่น้ำซุป คนให้เข้ากัน บี้อย่าให้แป้งเป็นลูก พอข้นใส้ไส้กรอก ตั้งไฟต่อประมาณ ๑-๒ นาที จึงตักออกใส่จายสำหรับเสิร์ฟ แต่งหน้าด้วย Parsley

กะว่าจะหาเวลาทำวันหยุดซักวันนึง
ว่าแต่ไอ้ Parsley นี้ไปหาซื้อได้ที่ไหนเหรอครับ

วันเสาร์ ที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๕

สวัสดีตอนค่ำๆวันเสาร์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม
และเป็นวันสุดท้ายของเดือนอีกต่างหาก
เช้านี้ก็ทำไส้กรอกกับไวน์ขาวดังที่ตั้งใจไว้
แต่สูตรค่อนข้างจะเพี้ยนจากตำราไปนิดนึง
คือว่าหอมไม่ได้ใส่ แล้วก็ไม่มี Parsley ด้วย
แถมไวน์ขาวยังใช้สปายไวน์คูลเลอร์อีกตะหาก ก็เด็กๆชอบสปายนี่
รสชาดก็พอไหวนะ มันเค็มไปนิดนึงเพราะว่าทะลึ่งใช้เนยเค็ม
แล้วกินๆไปมันเลี่ยนชมัด สงสัยใส่เนยจะเยอะไปหน่อย
แต่ก็กินหมดทั้ง ๔ ชิ้นใหญ่ จริงๆกะว่าจะทำซุปข้นด้วย
แต่พอดีคุณแม่ปิ้งหนมปังไปแล้ว ก็เลยเอาไว้คราวหน้าละกัน
คุณลูกๆมีโอวัลตินคนละแก้ว ส่วนป๊ะป๋ากะคุณแม่มีกาแฟ
นั่งล้อมวงกันทานเหมือนกันกินข้าวเหนียวงั้นแหล่ะ
ผ่านไปด้วยดีสำหรับมื้อเช้าของวันนี้

ตอนสายๆคุณแม่พาเด็กๆลงไปทำไฮไลท์ผม เอากะเค้าสิ
หายไปเกือบชั่วโมงกลับมามีผมเหลืองแซมกันมาคนละนิดละหน่อย

วันนี้นั่งทำตีมมาได้อันนึง เลยลองใช้ซะเลย
แต่คงยังต้องปรับปรุงอีก คือดูๆแล้วยังไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
แต่ยังคิดไม่ออกเหมือนกันว่า จะแก้ตรงไหนดี

วันศุกร์ ที่ ๓๐ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานออกไปทานมื้อเที่ยงกะคาเรน International Auditor ชาวฟิลิปปินส์
ระหว่างทานก็คุยไปด้วย เค้าถามว่าอายุเท่าไหร่?
จริงๆเคยบอกไปแล้วนะ แต่ก็ตอบไปว่า "thirty two."
"You're not look like thirty two." เค้าว่างี้
เลยถามกลับไปว่า "Look older?"
พูดงั้นคิดในใจ ลองตอบว่าใช่สิ น่าดู
รู้มะเค้าบอกว่าไง "You look like fifteen." ก๊าก...
"Really?" ถามให้แน่ใจอีกที แต่เค้าไม่ยอมตอบอ่ะ
หรือว่าผมฟังผิด ฟัง fifty เป็น fifteen รึป่าวหว่า
เพื่อเป็นการยืนยันว่าฟังไม่ผิด เอารูปมาให้ดูซะเลย


เย็นนี้จะไปแวะซื้อไส้กรอกละก็เครื่องปรุง
พรุ่งนี้เช้าจะทำไส้กรอกกะไวน์ขาวที่เขียนไปวันก่อน
กะว่าจะทำซุปข้นด้วย (อันนี้เอาแบบซองแล้วชงเอา)
แต่จะตื่นไหวรึเปล่าก็ไม่รู้นะ เพราะคืนนี้ตีสองต้องตื่นมาดูบอลอีก

เอาอีกแล้ว อากาศชื้นทีไร คัดจมูกทุ๊กที เบื่อเจรงๆ

ปล. รูปนั่นน่ะเมื่อ fifteen ที่แล้ว ล้อเล่นๆ ประมาณ ๘ ปีอ่ะ

วันพฤหัสบดี ที่ ๒๙ ส.ค. ๒๕๔๕

"ป๊ะป๋า มิ้นท์ตีน้อง...!"
เสียงดังฟังชัดมาแต่ไกล แม้จะไม่เห็นตัวก็รู้ว่าเสียงใคร
จะเป็นผู้ใด๋ไปบ่ได้ นอกจากนู๋มิ้ลค์ตากลมคนเดียว
ไม่รู้เป็นอะไร ตั้งแต่ออกมาจากช่องคลอดคุณแม่เมื่อ ๓ ปีที่แล้ว
จนกระทั่งพูดได้ชัดพูดได้คล่องขึ้น ทำไมถึงได้ขี้ฟ้องซะจริง
ใครทำอะไรนิดอะไรหน่อยฟ้องยันแต ไม่ฟ้องป๊ะป๋าก็หันหน้าไปฟ้องคุณแม่
บางทีพี่มิ้นท์โดนตัวนิดหน่อย ก็เอาละ โวยวายซะดัง
เรื่องที่ชอบฟ้องบ่อยๆก็มีด้
"ป๊ะป๋า มินท์ตีน้อง....!"
"ป๊ะป๋า มิ้นท์ดูใกล้" อันนี้หมายถึงดูทีวีใกล้
"ป๊ะป๋า น้าอ้อมตีนู๋...!" อันนี้น้องข้างห้องเค้าแกล้ง
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เตะ" "ป๊ะป๋า มิ้นท์เขียน...."
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เปิดทีวี" "ป๊ะป๋า ...."
เรียกว่าฟ้องทุกโอกาสที่เอื้ออำนวย
ลูก (อี) ช่างฟ้องจริงๆ

เมื่อวานอยู่ดีๆนู๋มิ้นท์มาบอกว่าอยากมีน้องอีก
เย้ย...เรื่องมีน้องนะ มันไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ว่า.....
แต่ว่า....จะหากะตังค์ที่ไหนมาเลี้ยงละเนี่ย
นี่ก็เหลือแต่หัว ตัวมีแต่กระดูวนะ
บอกให้ลดค่าขนมก็ไม่ยอมลด
แถมอยากจะไปเรียนโรงเรียนนานาซาติ (เค้าออกเสียงแบบนี้) อีก
คุณลูกนะคุณลูก แต่ละอย่างบำรุงด้วยวิตามิน M ทั้งน้าน

ปล. อยากรู้จังทำไมเค้าเรียกว่าลูกอีช่างฟ้อง
ทำไมไม่เป็นลูกไอ้ช่างฟ้องมั่ง
แสดงว่าส่วนใหญ่ผู้หญิงจะช่างฟ้องสินะ ใช่ป่ะๆ

วันพุธ ที่ ๒๘ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานกลับจากทำงาน รู้สึกเหนื่อยๆ
คิดไม่ออกว่าพรุ่งนี้ (วันนี้) จะเขียนไดอารี่เรื่องอะไรดี
พอดีคุณลูกมิ้นท์หยิบคู่มือทำอาหารฝรั่งออกมาดู
เล่นที่คุณแม่ซื้อมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แล้วบอกว่าจะทำให้ทาน
จนป่านนี้ยังไม่เคยได้ลิ้มรสชาดซักกะอย่าง
หยิบเอามาเปิดๆดู เห็นรูปอยู่หน้านึง น่าทานดี
เลยเอาสูตรพร้อมวิธีทำให้เขียนซะเลย แก้ขัดไปก่อน

ไส้กรอกกับไวน์ขาว

เครื่องปรุง
ไส้กรอกชนิดแท่งยาว ๕๐๐ กรัม
เนย ๒ ช้อนโต๊ะ
แป้งสาลี ๑ ช้อนโต๊ะ
ไวน์ขาว ๑/๒ ถ้วย
Parsley สับหยาบ ๑ ช้อนโต๊ะ
หอมแดงสับหยาบ ๑ ช้อนโต๊ะ
เกลือป่น ๒ ช้อนชา
พริกไทยป่น ๑/๒ ช้อนชา
น้ำซุป ๑ ถ้วย
Parsley สำหรับแต่งหน้า

วิธีทำ
ทอดไส้กรอกกับเนยให้เหลือง ตักออกจากกระทะ ใส่แป้งสาลีลงในกระทะเดิม ยกลงใส่ไวน์ขาว คนให้ทั่ว ยกขึ้นตั้งไฟ ใส่ Parsley หอม เกลือ และพริกไทย คนให้ทั่ว ใส่น้ำซุป คนให้เข้ากัน บี้อย่าให้แป้งเป็นลูก พอข้นใส้ไส้กรอก ตั้งไฟต่อประมาณ ๑-๒ นาที จึงตักออกใส่จายสำหรับเสิร์ฟ แต่งหน้าด้วย Parsley

กะว่าจะหาเวลาทำวันหยุดซักวันนึง
ว่าแต่ไอ้ Parsley นี้ไปหาซื้อได้ที่ไหนเหรอครับ

วันอังคาร ที่ ๒๗ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานตอนเที่ยงไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ มีคนฟิลิปปินส์ไปด้วย
ไปถึงเค้าหยิบแคบหมูกินก่อนเลย ก็ถามว่าเรียกว่าอะไร
เค้าก็ตอบมาเป็นภาษาตากาล็อกนะ ว่าอะไรซักอย่าง
ประมาณว่า ชิดชะโรน เทือกๆนี้แหล่ะ
เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าทางฟิลิปปินส์ก็มีแบบนี้กินเหมือนกัน
นึกว่ามีแต่ทางเหนือแถวบ้านผมซะอีก

ตอนเย็นไปแวะซื้อรองเท้านักเรียนให้คุณลูกมิ้นท์
คู่ที่ใช้อยู่ทุกวันนี่ นู๋มิ้นท์บอกว่ามันกัดหัวแม่เท้าแล้ว
นี่เพิ่งจะซื้อคู่ใหม่ไปเมื่อปิดเทอมที่ผ่านมานี่เองนะ
ใช้ได้ไม่กี่เดือนคับแล้วรึเนี่ย ตอนซื้อก็ว่าซื้อเผื่อแล้วนะ
ครั้งนี้เลยเผื่อเยอะๆเลย คู่เก่าก็เอาให้นู๋มิ้ลค์ซะ
นี่...แล้วต้องซื้อ Bata B-Cool ด้วยนะ ไม่งั้นงอแงอีก
แถมต้องซื้อรุ่นหัวมนด้วย แบบเรียวไม่เอา
คุณแม่บอกมันไม่จ๊าบ....น้านเลย

วันเสาร์ ที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๕

สวัสดีตอนค่ำๆวันเสาร์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม
และเป็นวันสุดท้ายของเดือนอีกต่างหาก
เช้านี้ก็ทำไส้กรอกกับไวน์ขาวดังที่ตั้งใจไว้
แต่สูตรค่อนข้างจะเพี้ยนจากตำราไปนิดนึง
คือว่าหอมไม่ได้ใส่ แล้วก็ไม่มี Parsley ด้วย
แถมไวน์ขาวยังใช้สปายไวน์คูลเลอร์อีกตะหาก ก็เด็กๆชอบสปายนี่
รสชาดก็พอไหวนะ มันเค็มไปนิดนึงเพราะว่าทะลึ่งใช้เนยเค็ม
แล้วกินๆไปมันเลี่ยนชมัด สงสัยใส่เนยจะเยอะไปหน่อย
แต่ก็กินหมดทั้ง ๔ ชิ้นใหญ่ จริงๆกะว่าจะทำซุปข้นด้วย
แต่พอดีคุณแม่ปิ้งหนมปังไปแล้ว ก็เลยเอาไว้คราวหน้าละกัน
คุณลูกๆมีโอวัลตินคนละแก้ว ส่วนป๊ะป๋ากะคุณแม่มีกาแฟ
นั่งล้อมวงกันทานเหมือนกันกินข้าวเหนียวงั้นแหล่ะ
ผ่านไปด้วยดีสำหรับมื้อเช้าของวันนี้

ตอนสายๆคุณแม่พาเด็กๆลงไปทำไฮไลท์ผม เอากะเค้าสิ
หายไปเกือบชั่วโมงกลับมามีผมเหลืองแซมกันมาคนละนิดละหน่อย

วันนี้นั่งทำตีมมาได้อันนึง เลยลองใช้ซะเลย
แต่คงยังต้องปรับปรุงอีก คือดูๆแล้วยังไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
แต่ยังคิดไม่ออกเหมือนกันว่า จะแก้ตรงไหนดี

วันศุกร์ ที่ ๓๐ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานออกไปทานมื้อเที่ยงกะคาเรน International Auditor ชาวฟิลิปปินส์
ระหว่างทานก็คุยไปด้วย เค้าถามว่าอายุเท่าไหร่?
จริงๆเคยบอกไปแล้วนะ แต่ก็ตอบไปว่า "thirty two."
"You're not look like thirty two." เค้าว่างี้
เลยถามกลับไปว่า "Look older?"
พูดงั้นคิดในใจ ลองตอบว่าใช่สิ น่าดู
รู้มะเค้าบอกว่าไง "You look like fifteen." ก๊าก...
"Really?" ถามให้แน่ใจอีกที แต่เค้าไม่ยอมตอบอ่ะ
หรือว่าผมฟังผิด ฟัง fifty เป็น fifteen รึป่าวหว่า
เพื่อเป็นการยืนยันว่าฟังไม่ผิด เอารูปมาให้ดูซะเลย


เย็นนี้จะไปแวะซื้อไส้กรอกละก็เครื่องปรุง
พรุ่งนี้เช้าจะทำไส้กรอกกะไวน์ขาวที่เขียนไปวันก่อน
กะว่าจะทำซุปข้นด้วย (อันนี้เอาแบบซองแล้วชงเอา)
แต่จะตื่นไหวรึเปล่าก็ไม่รู้นะ เพราะคืนนี้ตีสองต้องตื่นมาดูบอลอีก

เอาอีกแล้ว อากาศชื้นทีไร คัดจมูกทุ๊กที เบื่อเจรงๆ

ปล. รูปนั่นน่ะเมื่อ fifteen ที่แล้ว ล้อเล่นๆ ประมาณ ๘ ปีอ่ะ

วันพฤหัสบดี ที่ ๒๙ ส.ค. ๒๕๔๕

"ป๊ะป๋า มิ้นท์ตีน้อง...!"
เสียงดังฟังชัดมาแต่ไกล แม้จะไม่เห็นตัวก็รู้ว่าเสียงใคร
จะเป็นผู้ใด๋ไปบ่ได้ นอกจากนู๋มิ้ลค์ตากลมคนเดียว
ไม่รู้เป็นอะไร ตั้งแต่ออกมาจากช่องคลอดคุณแม่เมื่อ ๓ ปีที่แล้ว
จนกระทั่งพูดได้ชัดพูดได้คล่องขึ้น ทำไมถึงได้ขี้ฟ้องซะจริง
ใครทำอะไรนิดอะไรหน่อยฟ้องยันแต ไม่ฟ้องป๊ะป๋าก็หันหน้าไปฟ้องคุณแม่
บางทีพี่มิ้นท์โดนตัวนิดหน่อย ก็เอาละ โวยวายซะดัง
เรื่องที่ชอบฟ้องบ่อยๆก็มีด้
"ป๊ะป๋า มินท์ตีน้อง....!"
"ป๊ะป๋า มิ้นท์ดูใกล้" อันนี้หมายถึงดูทีวีใกล้
"ป๊ะป๋า น้าอ้อมตีนู๋...!" อันนี้น้องข้างห้องเค้าแกล้ง
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เตะ" "ป๊ะป๋า มิ้นท์เขียน...."
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เปิดทีวี" "ป๊ะป๋า ...."
เรียกว่าฟ้องทุกโอกาสที่เอื้ออำนวย
ลูก (อี) ช่างฟ้องจริงๆ

เมื่อวานอยู่ดีๆนู๋มิ้นท์มาบอกว่าอยากมีน้องอีก
เย้ย...เรื่องมีน้องนะ มันไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ว่า.....
แต่ว่า....จะหากะตังค์ที่ไหนมาเลี้ยงละเนี่ย
นี่ก็เหลือแต่หัว ตัวมีแต่กระดูวนะ
บอกให้ลดค่าขนมก็ไม่ยอมลด
แถมอยากจะไปเรียนโรงเรียนนานาซาติ (เค้าออกเสียงแบบนี้) อีก
คุณลูกนะคุณลูก แต่ละอย่างบำรุงด้วยวิตามิน M ทั้งน้าน

ปล. อยากรู้จังทำไมเค้าเรียกว่าลูกอีช่างฟ้อง
ทำไมไม่เป็นลูกไอ้ช่างฟ้องมั่ง
แสดงว่าส่วนใหญ่ผู้หญิงจะช่างฟ้องสินะ ใช่ป่ะๆ

วันพุธ ที่ ๒๘ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานกลับจากทำงาน รู้สึกเหนื่อยๆ
คิดไม่ออกว่าพรุ่งนี้ (วันนี้) จะเขียนไดอารี่เรื่องอะไรดี
พอดีคุณลูกมิ้นท์หยิบคู่มือทำอาหารฝรั่งออกมาดู
เล่นที่คุณแม่ซื้อมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แล้วบอกว่าจะทำให้ทาน
จนป่านนี้ยังไม่เคยได้ลิ้มรสชาดซักกะอย่าง
หยิบเอามาเปิดๆดู เห็นรูปอยู่หน้านึง น่าทานดี
เลยเอาสูตรพร้อมวิธีทำให้เขียนซะเลย แก้ขัดไปก่อน

ไส้กรอกกับไวน์ขาว

เครื่องปรุง
ไส้กรอกชนิดแท่งยาว ๕๐๐ กรัม
เนย ๒ ช้อนโต๊ะ
แป้งสาลี ๑ ช้อนโต๊ะ
ไวน์ขาว ๑/๒ ถ้วย
Parsley สับหยาบ ๑ ช้อนโต๊ะ
หอมแดงสับหยาบ ๑ ช้อนโต๊ะ
เกลือป่น ๒ ช้อนชา
พริกไทยป่น ๑/๒ ช้อนชา
น้ำซุป ๑ ถ้วย
Parsley สำหรับแต่งหน้า

วิธีทำ
ทอดไส้กรอกกับเนยให้เหลือง ตักออกจากกระทะ ใส่แป้งสาลีลงในกระทะเดิม ยกลงใส่ไวน์ขาว คนให้ทั่ว ยกขึ้นตั้งไฟ ใส่ Parsley หอม เกลือ และพริกไทย คนให้ทั่ว ใส่น้ำซุป คนให้เข้ากัน บี้อย่าให้แป้งเป็นลูก พอข้นใส้ไส้กรอก ตั้งไฟต่อประมาณ ๑-๒ นาที จึงตักออกใส่จายสำหรับเสิร์ฟ แต่งหน้าด้วย Parsley

กะว่าจะหาเวลาทำวันหยุดซักวันนึง
ว่าแต่ไอ้ Parsley นี้ไปหาซื้อได้ที่ไหนเหรอครับ

วันอังคาร ที่ ๒๗ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานตอนเที่ยงไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ มีคนฟิลิปปินส์ไปด้วย
ไปถึงเค้าหยิบแคบหมูกินก่อนเลย ก็ถามว่าเรียกว่าอะไร
เค้าก็ตอบมาเป็นภาษาตากาล็อกนะ ว่าอะไรซักอย่าง
ประมาณว่า ชิดชะโรน เทือกๆนี้แหล่ะ
เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าทางฟิลิปปินส์ก็มีแบบนี้กินเหมือนกัน
นึกว่ามีแต่ทางเหนือแถวบ้านผมซะอีก

ตอนเย็นไปแวะซื้อรองเท้านักเรียนให้คุณลูกมิ้นท์
คู่ที่ใช้อยู่ทุกวันนี่ นู๋มิ้นท์บอกว่ามันกัดหัวแม่เท้าแล้ว
นี่เพิ่งจะซื้อคู่ใหม่ไปเมื่อปิดเทอมที่ผ่านมานี่เองนะ
ใช้ได้ไม่กี่เดือนคับแล้วรึเนี่ย ตอนซื้อก็ว่าซื้อเผื่อแล้วนะ
ครั้งนี้เลยเผื่อเยอะๆเลย คู่เก่าก็เอาให้นู๋มิ้ลค์ซะ
นี่...แล้วต้องซื้อ Bata B-Cool ด้วยนะ ไม่งั้นงอแงอีก
แถมต้องซื้อรุ่นหัวมนด้วย แบบเรียวไม่เอา
คุณแม่บอกมันไม่จ๊าบ....น้านเลย

วันจันทร์ ที่ ๒๖ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานเย็นเข้ามาอัพไดอารี่ใหม่ที่ reddiary.com
ล็อกอินอยู่ตั้งนานสองนาน ล็อกยังไงก็ขึ้น Login false..
อะไรของมันฟระ (อันนี้คิดในใจ)
แต่งงๆว่าทำไมมีคนอัพเดตได้ตั้งเยอะแยะ แต่ตรูดันล็อกอินม่ายล่าย
แถมหน้าไดอารี่ก็ยังหายอีกนะ เวรกรรมหนักเข้าไปอีก
เลยลองเอาเม้าส์ไปชี้ไดอารี่ของคนที่เพิ่งอัพเดตใหม่ๆ
อ้าว...ไหงแอดเดรสมันไม่เหมือนเดิมแบบมีปาร์ตี้หว่า
เลยต้องเสียเวลาอ่านข้อความหน้าแรกของไดอารี่ดู
เพิ่งเข้าใจนะ เพิ่งเข้าใจ กรล้างเบต้า ๑ นี่เอง
แล้วให้บริการเบต้า ๒ มันเลยล็อกอินไม่ได้
แล้วไอ้เบต้า ๒ มันก็ต้องสมัครใหม่อีกต่างหาก
แต่กรยังใจดีให้ backup ไดอารี่เก่าจากเบต้า ๑ มาได้
แต่กรนิดนึงนะ restore แล้ว วันที่มันเรียงไม่ถูกต้องอ่ะ
มันไปเอาปี 2005 มาจากไหนไม่รู้ ยังเขียนไม่ถึงวันนั้นเลย
เอาล่ะ เบต้า ๒ ก็เบต้า ๒ วันนี้คงได้รบกะมันดูสักตั้ง (ถ้ามีเวลา)
อยากรู้จังว่าจะมีเบต้าต่อๆไปอีกไหม
มีน่ะไม่ว่า อย่าถึงกับต้องสมัครใหม่อีกนะ
ไหนจะต้องมาตกแต่งอีก มันเสียเวลาน่อ

วันเสาร์ ที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๕

สวัสดีตอนค่ำๆวันเสาร์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม
และเป็นวันสุดท้ายของเดือนอีกต่างหาก
เช้านี้ก็ทำไส้กรอกกับไวน์ขาวดังที่ตั้งใจไว้
แต่สูตรค่อนข้างจะเพี้ยนจากตำราไปนิดนึง
คือว่าหอมไม่ได้ใส่ แล้วก็ไม่มี Parsley ด้วย
แถมไวน์ขาวยังใช้สปายไวน์คูลเลอร์อีกตะหาก ก็เด็กๆชอบสปายนี่
รสชาดก็พอไหวนะ มันเค็มไปนิดนึงเพราะว่าทะลึ่งใช้เนยเค็ม
แล้วกินๆไปมันเลี่ยนชมัด สงสัยใส่เนยจะเยอะไปหน่อย
แต่ก็กินหมดทั้ง ๔ ชิ้นใหญ่ จริงๆกะว่าจะทำซุปข้นด้วย
แต่พอดีคุณแม่ปิ้งหนมปังไปแล้ว ก็เลยเอาไว้คราวหน้าละกัน
คุณลูกๆมีโอวัลตินคนละแก้ว ส่วนป๊ะป๋ากะคุณแม่มีกาแฟ
นั่งล้อมวงกันทานเหมือนกันกินข้าวเหนียวงั้นแหล่ะ
ผ่านไปด้วยดีสำหรับมื้อเช้าของวันนี้

ตอนสายๆคุณแม่พาเด็กๆลงไปทำไฮไลท์ผม เอากะเค้าสิ
หายไปเกือบชั่วโมงกลับมามีผมเหลืองแซมกันมาคนละนิดละหน่อย

วันนี้นั่งทำตีมมาได้อันนึง เลยลองใช้ซะเลย
แต่คงยังต้องปรับปรุงอีก คือดูๆแล้วยังไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
แต่ยังคิดไม่ออกเหมือนกันว่า จะแก้ตรงไหนดี

วันศุกร์ ที่ ๓๐ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานออกไปทานมื้อเที่ยงกะคาเรน International Auditor ชาวฟิลิปปินส์
ระหว่างทานก็คุยไปด้วย เค้าถามว่าอายุเท่าไหร่?
จริงๆเคยบอกไปแล้วนะ แต่ก็ตอบไปว่า "thirty two."
"You're not look like thirty two." เค้าว่างี้
เลยถามกลับไปว่า "Look older?"
พูดงั้นคิดในใจ ลองตอบว่าใช่สิ น่าดู
รู้มะเค้าบอกว่าไง "You look like fifteen." ก๊าก...
"Really?" ถามให้แน่ใจอีกที แต่เค้าไม่ยอมตอบอ่ะ
หรือว่าผมฟังผิด ฟัง fifty เป็น fifteen รึป่าวหว่า
เพื่อเป็นการยืนยันว่าฟังไม่ผิด เอารูปมาให้ดูซะเลย


เย็นนี้จะไปแวะซื้อไส้กรอกละก็เครื่องปรุง
พรุ่งนี้เช้าจะทำไส้กรอกกะไวน์ขาวที่เขียนไปวันก่อน
กะว่าจะทำซุปข้นด้วย (อันนี้เอาแบบซองแล้วชงเอา)
แต่จะตื่นไหวรึเปล่าก็ไม่รู้นะ เพราะคืนนี้ตีสองต้องตื่นมาดูบอลอีก

เอาอีกแล้ว อากาศชื้นทีไร คัดจมูกทุ๊กที เบื่อเจรงๆ

ปล. รูปนั่นน่ะเมื่อ fifteen ที่แล้ว ล้อเล่นๆ ประมาณ ๘ ปีอ่ะ

วันพฤหัสบดี ที่ ๒๙ ส.ค. ๒๕๔๕

"ป๊ะป๋า มิ้นท์ตีน้อง...!"
เสียงดังฟังชัดมาแต่ไกล แม้จะไม่เห็นตัวก็รู้ว่าเสียงใคร
จะเป็นผู้ใด๋ไปบ่ได้ นอกจากนู๋มิ้ลค์ตากลมคนเดียว
ไม่รู้เป็นอะไร ตั้งแต่ออกมาจากช่องคลอดคุณแม่เมื่อ ๓ ปีที่แล้ว
จนกระทั่งพูดได้ชัดพูดได้คล่องขึ้น ทำไมถึงได้ขี้ฟ้องซะจริง
ใครทำอะไรนิดอะไรหน่อยฟ้องยันแต ไม่ฟ้องป๊ะป๋าก็หันหน้าไปฟ้องคุณแม่
บางทีพี่มิ้นท์โดนตัวนิดหน่อย ก็เอาละ โวยวายซะดัง
เรื่องที่ชอบฟ้องบ่อยๆก็มีด้
"ป๊ะป๋า มินท์ตีน้อง....!"
"ป๊ะป๋า มิ้นท์ดูใกล้" อันนี้หมายถึงดูทีวีใกล้
"ป๊ะป๋า น้าอ้อมตีนู๋...!" อันนี้น้องข้างห้องเค้าแกล้ง
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เตะ" "ป๊ะป๋า มิ้นท์เขียน...."
"ป๋ะป๋า มิ้นท์เปิดทีวี" "ป๊ะป๋า ...."
เรียกว่าฟ้องทุกโอกาสที่เอื้ออำนวย
ลูก (อี) ช่างฟ้องจริงๆ

เมื่อวานอยู่ดีๆนู๋มิ้นท์มาบอกว่าอยากมีน้องอีก
เย้ย...เรื่องมีน้องนะ มันไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ว่า.....
แต่ว่า....จะหากะตังค์ที่ไหนมาเลี้ยงละเนี่ย
นี่ก็เหลือแต่หัว ตัวมีแต่กระดูวนะ
บอกให้ลดค่าขนมก็ไม่ยอมลด
แถมอยากจะไปเรียนโรงเรียนนานาซาติ (เค้าออกเสียงแบบนี้) อีก
คุณลูกนะคุณลูก แต่ละอย่างบำรุงด้วยวิตามิน M ทั้งน้าน

ปล. อยากรู้จังทำไมเค้าเรียกว่าลูกอีช่างฟ้อง
ทำไมไม่เป็นลูกไอ้ช่างฟ้องมั่ง
แสดงว่าส่วนใหญ่ผู้หญิงจะช่างฟ้องสินะ ใช่ป่ะๆ

วันพุธ ที่ ๒๘ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานกลับจากทำงาน รู้สึกเหนื่อยๆ
คิดไม่ออกว่าพรุ่งนี้ (วันนี้) จะเขียนไดอารี่เรื่องอะไรดี
พอดีคุณลูกมิ้นท์หยิบคู่มือทำอาหารฝรั่งออกมาดู
เล่นที่คุณแม่ซื้อมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แล้วบอกว่าจะทำให้ทาน
จนป่านนี้ยังไม่เคยได้ลิ้มรสชาดซักกะอย่าง
หยิบเอามาเปิดๆดู เห็นรูปอยู่หน้านึง น่าทานดี
เลยเอาสูตรพร้อมวิธีทำให้เขียนซะเลย แก้ขัดไปก่อน

ไส้กรอกกับไวน์ขาว

เครื่องปรุง
ไส้กรอกชนิดแท่งยาว ๕๐๐ กรัม
เนย ๒ ช้อนโต๊ะ
แป้งสาลี ๑ ช้อนโต๊ะ
ไวน์ขาว ๑/๒ ถ้วย
Parsley สับหยาบ ๑ ช้อนโต๊ะ
หอมแดงสับหยาบ ๑ ช้อนโต๊ะ
เกลือป่น ๒ ช้อนชา
พริกไทยป่น ๑/๒ ช้อนชา
น้ำซุป ๑ ถ้วย
Parsley สำหรับแต่งหน้า

วิธีทำ
ทอดไส้กรอกกับเนยให้เหลือง ตักออกจากกระทะ ใส่แป้งสาลีลงในกระทะเดิม ยกลงใส่ไวน์ขาว คนให้ทั่ว ยกขึ้นตั้งไฟ ใส่ Parsley หอม เกลือ และพริกไทย คนให้ทั่ว ใส่น้ำซุป คนให้เข้ากัน บี้อย่าให้แป้งเป็นลูก พอข้นใส้ไส้กรอก ตั้งไฟต่อประมาณ ๑-๒ นาที จึงตักออกใส่จายสำหรับเสิร์ฟ แต่งหน้าด้วย Parsley

กะว่าจะหาเวลาทำวันหยุดซักวันนึง
ว่าแต่ไอ้ Parsley นี้ไปหาซื้อได้ที่ไหนเหรอครับ

วันอังคาร ที่ ๒๗ ส.ค. ๒๕๔๕

เมื่อวานตอนเที่ยงไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ มีคนฟิลิปปินส์ไปด้วย
ไปถึงเค้าหยิบแคบหมูกินก่อนเลย ก็ถามว่าเรียกว่าอะไร
เค้าก็ตอบมาเป็นภาษาตากาล็อกนะ ว่าอะไรซักอย่าง
ประมาณว่า ชิดชะโรน เท